Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Δύο ποιήματα

ΟΡΓΗ

Σηκώθηκες ορμητικά.
Σπίθες πετούν τα μάτια σου,
τα χείλη σου φωνάζουν,
το πρόσωπο σκοτείνιασε
και σμίξανε τα φρύδια.
Ηφαίστειο βράζει μέσα σου ο θυμός
και δεν θα σταματήσει,
όσο θα υπάρχει πόλεμος,
όσο θα υπάρχει φτώχεια.

***

ΘΥΣΙΑ

Δουλεύουν μπρος στη μηχανή,
μοιάζουν δεμένοι με σχοινί,
δεν γνώρισαν αργία.
Ήτανε λίγα τα λεφτά,
πολλά προβλήματα, καυτά
και βγήκαν σ’ απεργία.

Μέρες περάσανε πολλές,
κραυγές ακούστηκαν τρελές,
πείνα και προδοσία.
Οι δουλευτές δεν σταματούν,
πίσω δεν κάνουν, προχωρούν
και γίνονται θυσία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s