C. Hakki Zaric, Μηδέν και νερό

Άνεμε, ντροπαλό παιδί του ουρανού και της θάλασσας
Αν στο Σίβας ακόμα χτενίζεις τα μαλλιά του Μετίν Αλτίοκ1
Θα σου χαρίσω την άχνα του Μπρούνο, που έμεινε μέσα μου

Είμαι στον τόπο της φωτιάς και της στάχτης που τον σώπασε η βροχή
Τον λιθόκτιστο χρόνο μου πυρπολούν τα κρατικά χέρια
Γυρεύω για τους μαραμένους μενεξέδες μου μια στάλα νερό

Αναποδογυρίζουν οι βάρκες μέσα μου όσο σκέφτομαι τους ωκεανούς
Γράφω έτσι την Απιθανότητα της Επιστροφής μου στη Ζωή
Στους λυσσασμένους καταρράκτες πνίγονται πόσες χιλιάδες χρόνια τα μάτια μου

Μισανοίγω τις πόρτες με το άσπρο χρώμα μιας μαργαρίτας
Η δροσιά από το φιλί της αυγής στον ήλιο είναι στη φωνή μου
Προσφέρω στους μαραμένους μενεξέδες μου μια στάλα νερό!…

1.Μετίν Αλτίοκ: Τούρκος Αλεβίτης ποιητής, γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1940. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1993 στη Σεβάστεια της Ανατολικής Τουρκίας όταν φανατικοί ισλαμιστές επιτέθηκαν στο ξενοδοχείο Madlmak όπου διεξαγόταν πολιτιστικό φεστιβάλ Αλεβιτών και έβαλαν φωτιά προκαλώντας τον θάνατο τριάντα πέντε ανθρώπων (ΣτΜ).

*Μετάφραση: Lale Alatli.

**Ο C. Hakki Zaric (Τζ. Χακί Ζαρίτς) είναι Τούρκος ποιητής και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1972 στο Σούσουζ του Καρς και έμεινε δέκα χρόνια φυλακισμένος λόγω των πολιτικών του ιδεών.

***Αναδημοσίευση από το περιοδικό Ένεκεν”, τεύχος 45, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s