Μαρία Αγγελοπούλου, Τρία ποιήματα

1

Προστάτες

της ολόκληρης πίτας και του χορτάτου σκύλου.
Όσους
αρκετά αρετουσάριστους
αρκετά μανιακούς
αρκετά μακριά
ανήθικους σκύλους
γνωρίσετε,

στο πυρ.

Σταθείτε, στήστε αυτί
ν’ ακούσετε.
Κοιμούνται
όπως
έστρωσαν.

Αυτοί
το μέρος της ουσίας
το περιεχόμενο
έλαβαν.
Εσείς, το μέρος
της ουσίας
της περιουσίας
της σοφίας
προκατήχατε.

Όλοι καλά
όλα καλά.

2

Η αγνότητα

των ποδιών μου
ως βιασμένη ιέρεια,
στον δρόμο για τον παράδεισο
εκπορνεύεται.

Δεν παρακολουθεί κανείς.

Οι φύλακες της τιμής
και οι εγγυητές της ευτυχίας μου,
κάνουν
τα στραβά μάτια.
Αγνοούν
τα σημεία της παράνοιας
κατά
τη συνουσία των υλικών.

Θα πιάσω
μερικούς
στο στριφογύρισμα
και θα τους βγάλω τον αδόξαστο

να τους δοξάσει.

3

Το κακό —αχόρταγο—
εν μία νυκτί
νυχτώθηκε.

Ψηφίδα την ψηφίδα
αποδομεί
«παιδαγωγεί».
Πίνει γουλιά γουλιά
το αίμα σου
κομμάτι το κομμάτι
τρώει, τη σάρκα σου.

Γι’ αντίδωρο
μοιράζονται σταυροί
σταυροί
να τους μπουκώσεις
σταυροί να σπάσεις το κρανίο σου
στο πιάτο, να κεράσεις το μυαλό σου
σταυροί.

*Από τη συλλογή “η απουσιολόγος”, Εκδόσεις Θράκα, 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s