Θωμάς Χαραλαμπίδης, Δύο ποιήματα

ΨΙΧΑΛΑ

Φεύγοντας απ’ τις λέξεις
κοιτάζοντας καιρό πίσω απ’τις γρίλλιες
σταθήκαμε μαζί με όλο
το καραβάνι των ξενυχτισμένων
να βαφτιστούμε στα άτυχα νερά
της δήθεν αποθέωσης.
Κι εκεί ακούσαμε για όμβριες σφαγές
για καταρράκτες εξιλέωσης
και καθαρτήριες μπόρες.

Ακούσαμε για άνοιξες
τα ίδια και τα ίδια
αυτά που μας ρημάζαν χρόνια την ψυχή
και καλεστήκαμε να παραστούμε
στο ετήσιο πανηγύρι του νερού.

Τίποτα δεν καταλάβατε
ΗΛΙΘΙΟΙ, ΗΛΙΘΙΟΙ
εμείς μιλούσαμε για την ΨΙΧΑΛΑ.

Κι ο μη εργαζόμενος;
ΕΣΘΙΕΤΩ ουρλιάζαμε
και κινήσαμε για την πόλη…

***

ΜΑΤΖΕΣΤΙΚ

Κι αν τόσα χρόνια πορευόσουν
τους δρόμους της ατίθασης λαχτάρας;
Πόσο νομίζεις πως μπορούνε να κρατήσουνε
καλέ μου φίλε
οι περισπούδαστες ανάλυσες και τα ποιήματα;
Πόσο μπορούνε να κρατήσουν τα ουζάκια;
Μιλώ για την αξία χρήσης, βέβαια.
Γιατί για την άλλη, ε…

Θα σου κρατήσω το λοιπόν μια θέση στο
Ματζέστικ
εκεί στο πάνθεον των νεοκόπων ποιητών,
των λαθεμένων εραστών και άλλων τινών…

Εκεί λοιπόν στη σύναξη
αυτών που φεύγουνε πίσω από την πλάτη της ζωής
-της βάζουν γκολ χωρίς να είναι οφσάιτ-
εκεί ίσως σε βρω συμπαθητικέ υπέκφυγα
να σου τα ψάλλω ένα χεράκι.

Όχι σπουδαία πράματα.
Ίσα-ίσα για να πιούμε ένα κονιακάκι
και να ρεμβάσουμε την παραλία
ώσπου ν’ ανάψουνε τα φώτα
απέναντι στη Σαλαμίνα…

*Από τη συλλογή “Μούργκα”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, 2008.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s