Χρήστος Μαρτίνης, Τρία ποιήματα

16.
αυτός ο χειμώνας μας διέλυσε
ίσως το χιόνι και δε βλέπαμε ο ένας τον άλλον
ίσως το κρύο και δεν ακουστήκαμε
ίσως που περπατούσαμε σκυφτοί

τώρα
στον ήλιο στρέφουμε τα μάτια μας
ξέφτια πολύχρωμα εγώ εδώ εσύ εκεί
να κυματίζουμε στο φως

***

17.
εσείς όλοι εσείς
εσείς όλοι που τρέχετε
συνεχίστε
στο τέλος του δρόμου δε θα βρείτε θάλασσα
ούτε εκδίκηση ούτε επιστροφή
στο τέλος του δρόμου πάλι εμένα θα βρείτε
να φωνάζω
εσείς όλοι εσείς
εσείς όλοι που τρέχετε
συνεχίστε

***

18.
αν σας ρωτήσουν
να πείτε κάτι ποιητικό
πως τράκαρε καβάλα σε μια μηχανή
στην άγρια κόντρα με το χρόνο
ή πως τον έσφαξαν σ’ ένα κωλόμπαρο της εθνικής οδού
κάποια θλιμμένη πέμπτη
να βρείτε κάτι πειστικό
μην πείτε απλώς πως πέθανα
μην πείτε την αλήθεια

*Από τη συλλογή “το ξένο φως”, Εκδόσεις “Υποκείμενο”, Απρίλης 2017.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s