Βαγγέλης Γέττος, Λευκή νύχτα

Έργο: Γιώργος Μηλιός

Σε ξύπνησε πάλι
ο μικρός στυφός
φόβος.

Κάνει παιχνιδιάρικο θόρυβο
κολυμπώντας στα βρόμικα ποτήρια
που κρέμονται δίπλα στο μαξιλάρι
ή
καβαλώντας τη βροχή
πέφτει πάνω στα στόρια
αραιά και ενοχλητικά
όπως
η βρύση
που δεν έκλεισε καλά
η πόρτα
που δεν έκλεισε καλά

κάτι που έμεινε ανοιχτό

Ο μικρούλης φόβος
μέσα στο διάφανο βράδυ
πλένει τα πιάτα στον από πάνω όροφο
ή
περπατάει στο μπαλκόνι.

Αυτός
που σε ρώτησε
με το σκουφί μέχρι τη μύτη
μέσα στο χιόνι
νύχτα
τι ώρα είναι αυτή
που δεν απάντησε ποτέ

Αυτό
που σου κουνάει κουρδισμένα το δάχτυλο

Κάθε που πιάνει φθινόπωρο,
πιάνει δουλειά.

Ακαταμάχητη λευκή υπενθύμιση

το άσπρο βράδυ,
διάφανη ταινία
που προβάλλεται
πάνω στη φαγωμένη πρόσοψη
του κορμιού μου

Πιάτα σπάνε από πάνω,
τα βήματα αυξάνονται,
οι υπόνοιες ακατανόητων λέξεων
γίνονται ολόκληρη γλώσσα

Kρατιέσαι πυρήνας μες στο χειμώνα
μετά δεν σε τρώει ν’ ανθίσεις.

Μόνο να κρατηθείς
μπλε κέντρο φλόγας

*Από τη συλλογή ‘Προσάναμμα”, Εκδόσεις των Συναδέλφων, Μάιος 2013

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s