Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Έξι ποιήματα

Ξημερώνει

Αποστάσεις κρατώ
aπό τη ψυχής σoυ
το αδηφάγο καρτέρι

***

Ουρανός

Μας πετροβολάει ο ουρανός
και ανοίγουμε μεταλλικές ομπρέλες
-ήχοι παλίρροιας και πυροβολισμοί-

Η θάλασσα καταπίνει το νερό
γοργόνες μακιγιάρονται σε οβάλ καθρέφτες
αγουροξυπνημένοι οι πνιγμένοι εραστές
μας φτύνουν κατά πρόσωπο
και μας μοιράζουν κίτρινες χαρτοπετσέτες.

***

Αναχωρητές

Τυχεροί όσοι
τους παίρνει ο διάβολος
και τους σηκώνει
οι υπόλοιποι
θα καταλήξουμε
μέσα
στο χώμα.

***

Δύο τετράστιχα

Τα πουλιά
μαύρο σεντόνι
σκέπασαν
τον πράσινο ουρανό.

Το χειμώνα
τα τζιτζίκια
κρύβονται
στο στόμα σου.

***

Ήχοι

Όπως συνήθισα
τον ήχο του σκυλιού
που αλυχτά
Ίσως
να συνηθίσω
τον ήχο των ανθρώπων.

***

Πορεία

Τα φέρετρα στοιβαγμένα ομοιόμορφα
πορεύονται
Καθώς προσπερνάς
μην πετάς το δαχτυλίδι στη θάλασσα
Το κύμα φθείρει βασανιστικά
Να το λιώσεις
Να το κάνεις σφαίρα

Δεν γνωρίζω τα τελευταία λόγια του Pascal.

*Από τη συλλογή “Η πλατεία των Ταύρων”, Εκδόσεις Οδος Πανός, 2017. Το έργο τέχνης της ανάρτησης είναι του Jörg Heidenberger

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s