Γιώργος Βλάχος, Τρία ποιήματα

Σε κατακόκκινη παραλία κοιμήθηκα
με τρεις μούσες και έναν έρωτα.
Και είδα
νύχτα, δονκιχωτική,
να καταπίνει τον έρωτα σε φιάλη
του Internet,
αποξηραμένα τραγούδια
να μαστιγώνουν το Πεκίνο,
σκουπιδοσάκκουλα ηγέτες
να πεοθηλάζουν
ηδονιζόμενοι
του καπιταλισμού τη συγχώνευση,
τον Χριστό επαίτη
σε φανάρι
της Λεωφόρου Ακρόπολης,
διευθυντήρια
να ρουφάνε την ιστορία με vodka
και να την αφοδεύουν στο Βόλγα.

Είδα την ιστορία να πίνει τα χάπια της,
είδα τις αποικίες να πίνουν τα χάπια τους,
είδα τον έρωτα να πίνει τα χάπια του
για να ’χει στύση.
Είδα κι εμένα να καταπίνω τα χάπια μου
για να ’χει στύση ο πλανήτης.

1.7-2000

***

Συντρόφισσα γραφομηχανή,
σπείρε στον άνεμο,
στον έρωτα,
στην πόλη που γεννήθηκα,
στίχους αρματωμένους
και μια δωδεκάδα
αναρχικούς λεβέντες.

Σπείρε μια δωδεκάδα
αναρχικούς λεβέντες.

***

Το άθεο φως της ιστορίας, εγώ,
το παιδί του Βελζεβούλ,
όπως θα πουν
οι μύστες της κατεψυγμένης κουλτούρας,
οι αόμματοι θεωρητικοί
του αιώνιου μπάχαλου,
οι πρωταγωνιστές του σκοταδισμού
και της σήψης,
οι ερωτευμένοι της εξουσίας
και κριτές της αχαπάκωτης ποίησης,
θα με δουν στο διαδίκτυο με άθεους στίχους.

Στον υπολογιστή του μέλλοντος
θα ’μαι παρών.

Π.χ. η ιστορία θα γράψει

πως τα διαδίκτυα τα παίζω κομπολόι
— του πληθωρισμού τον καλπασμό
να ρίχνω στο μηδέν,
τα επιτόκια στο – 0%-
και τον ήλιο κονσέρβα τραγουδάω,
το παιδί, εγώ, του Σατανά

*Από τη συλλογή “δεν έχω visa για την ελευθερία”, Εκδόσεις “Άνεμος”, Αθήνα 2005.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s