Μαρία Ξενουδάκη, στίχοι

I
Κάνω διάγνωση καθαρή και απροσδόκητη,
ακουμπώ τη ράχη στο τυφλό σύμπαν,
στο μεγάλο φινάλε
τραβώ μαύρη γραμμή αίματος
και ξαναρχίζω να χαιρετώ
το απόλυτο τίποτα.

II
Εφαρμόζω χωρίς επιείκεια
το μέτρο της κριτικής
και θυσιάζω τη ζωή
στο φως και την αλήθεια.

III
Καθορίζω εγώ τον εαυτό μου,
θετικιστής-πεσσιμιστής,
στον ύποπτο ιδεαλισμό στοχεύω,
δραπετεύω απ’ τη ζωη,
εξαπατώ τους φανατικούς
και οπαδούς μου έχω το ευγλωτο τίποτα
και την ερημιά του αγώνα.

*Από τη συλλογή “Αλτρουίτα”, Εκδόσεις Γκοβόστη, 1991.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s