Βασίλης Βασιλειάδης, Ποιήματα

………………….

Πέρα στόν ορίζοντα τής θάλασσας 
είδα τό μεγαλείο τής γύμνιας της νά λούζεται στόν ήλιο καί στήν αλμύρα, 
έβαλε τό αγέρι  νά μέ γνέψει,
έκοψα τίς δέστρες πού μέ κρατούσαν ακίνητο καί ασφαλή στό χέρσο 
πήρα τό θαλασσένιο κυματοτρόχαλο ποδαρόδρομο καί βρέθηκα κοντά της,
σέ ορθοστασία αιρετική 
δυνάστευε τό τάλαντο τής αράγιστης λογικής της
κρατώντας το σκυμμένο μέ ευλάβεια επάνω σέ φόρμουλες ακατανόητες, 
μού χαμογέλασε
έλα νά δείς ονειροπεισματάρη μου
πώς ανύποπτοι κατεδαφιζόμαστε σέ αυτόχειρες,
διάβασε αυτή τήν συνάρτηση,
όταν τό τελείωμα τών αποθεμάτων τής ουτοπίας 
τό αναμίξεις μέ τόν αφανισμό τής ποίησης τού μυαλού σου
τότε αυτό τό εκρηκτικό μείγμα ανατινάζει τά όνειρα 
κι έτσι μέ τά όνειρα ανατιναγμένα 
διαγράφεις κάθε φαντασία,δέν έχεις ιδέα γιά τό πώς θά είναι τό μέλλον 

Τή ζωή μου 
τήν ζώ περπατώντας την μπροστά 
καί τήν μαθαίνω κοιτώντας την πίσω. Αμφισβητώ μέ καχυποψία 
μέ ετοιμότητα ακύρωσης τους
τούς λογής λογής απελευθερωτές μου.
Ή απελευθέρωση από μία κατάσταση
φέρνει μαζί της μία καινούργια υποταγή στίς νέες νόρμες καί ντιρεκτίβες τής ίδιας τής απελευθέρωσης.
Γι αυτό είμαι πάντα έτοιμος καί ετοιμοπόλεμος, πάλι καί πάλι καί πάλι, 
νά απελευθερώνομαι από τούς απελευθερωτές μου…

Τά υγρά της μάτια  τόν κοιτούσαν μ’ ένα χαμόγελο γλυκό
νομίζεις πώς φοβάμαι τόν θάνατο?
άν έχεις ζήσει δύο πολύ οδυνηρούς σχεδόν άγριους θάνατους,
αυτόν πού βλέπεις τόν χρόνο νά σού αρπάζει τήν Ομορφιά
καί τόν άλλον πού πονάει ακόμη περισσότερο
νά σ έχει γυρίσει τήν πλάτη του ό Ερωτας 
όχι,μονολόγησε,δέν φοβάμαι καθόλου αυτόν τόν μικρό κι ασήμαντο
τόν φυσικό μου θάνατο…

(Ριπές ιδρωμένης ποίησης μέσα στήν πανσέληνη νύχτα.)

…………..

Ντυμένος μέ τή μυρωδιά τού γυμνού κορμιού της,
ή ερωτευμένη ματιά βλέπει τήν ωραιότητα αρχέγονη στή γύμνια τού άλλου,
χορτάτος από τούς απανωτούς θηλασμούς τής ρόγας καί τής κλειτορίδας,
τό στύλ του οργασμοδίαιτο κατηφόριζε σφυρίζοντας τήν ευτυχία του,
ή πρόσληψη τών πάντων καί ή ενεργετική συμμετοχή μας στά πάντα πρέπει νά γίνονται μέ στύλ
τό τονίζει αδιαπραγμάτευτα όταν είναι συνομιλητικός
ευλαβής στά όνειρα τά μικρά
καί ευσεβής στόν έρωτα
αθλούμενος καθημερινά στή παραλογία
πού δέν αφήνει ούτε μιά μέρα νά φύγει ακατοίκητη
από βίωμα ή έστω ενατένιση ζωής αληθινής,
τόσο αμετάκλητα τσιγκούνης έχει γίνει μέ τόν χρόνο
πού σιχαίνεται τίς ώρες τίς παράλυτες
αλλά καί τόσο ευχάριστα σπαταλημένος ό ερωτομάχος στίς ουτοπίες πού τόν σπαράζουν,
ζεί αυτοκαταταγμένος σάν απολειφάδι τής smartυστερίας
πού υπόσχεται ολικό μόσχευμα smart μυαλού
καταργώντας τίς ατέλειες τής ευφυίας τής κρεάτινης
καί σέ μεταλλάσσει σέ ταλαντούχο smartόφρονα
τσακάλι μέ επιδόσεις δυνατές,
στά smart γαμήσια
στίς smart αγάπες
στούς smart έρωτες
στίς smart σχέσεις
στούς smart οργασμούς
στίς smart πράξεις
στούς smart τρόπους σκέψης
στή smart γλώσσα
στή smart πολιτική
στά smart χρήματα
στά smart συναισθήματα
στά smart φιλιά
στίς smart συμπεριφορές
στίς smart αγκαλιές
στή smart ζωή
στόν smart θάνατο,
αφού ή ζωή τού κάθε ανθρώπου καί ό άνθρωπος πού τήν ζεί είναι μεγέθη ιστορικά,
μονολόγησε
πώς μπορεί νά υπάρξουν απλάνιστα καί ανευνούχιστα 
μέσα σ αυτή τή νέα smart τάξη; …

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s