Γεωργία Τρούλη, Σου εξήγησα

Έργο Γεωργίας Τρούλη

Σου εξήγησα, ήθελα την επιστροφή
Αλλά
Είμαι βαθιά εμποτισμένη σάρκα
Βαθουλωμένη ουλή
Ροκανίζομαι από στόμα- Χρόνια τώρα
Ίσως και δέκα
Το κύτταρο το δημιουργώ ξανά
Μια επούλωση που δεν με προφταίνει
Τραυματίζω την μεμβράνη
Το ευφυές σύνορο
Και το αίμα βγαίνει ζεστό διαρκές ανυπόφορο
Κανονίζει το τελείωμα
Από κάτι τόσο ελάχιστο εξαρτάται ο κόσμος;
με ρώτησες κάποτε
Κι όμως!
Μυρίζει υγρασία-κυκλοφορεί ελεύθερη στα κορμιά
Κι έπειτα ένας ήλιος αναπαύεται πάνω στην ράχη μου
Μου καταπίνει κάθε υπόλοιπη δύναμη
Δεν θα σε αγγίξω το απόβραδο
Ένα μπλε νύχτας σε καλύπτει
Τοποθετώ τα κύτταρα σε άλλη διάταξη
Έτσι όπως οι σπόνδυλοι όταν από δεινόσαυρος
Γίνεσαι αρθρόποδο κι έπειτα άνθρωπος

Ενώ εσύ είσαι ένα πλάσμα πτυχώσεων
Μια ροή από ατελείωτες βλαστήσεις
Ένας αιώνιος κόσμος
Αλλά στην Ιθάκη δεν επιστρέφω
Είναι μια έρημος. Μια διάρκεια
Μεταφρασμένη σε συνύπαρξη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s