2 ποιήματα, Γιώργος Σαράτσης | μτφρ. Χριστίνα Χαγιάρη

Φτερά Χήνας

έτσιAlors Olympos m’a “défendu”

à Nick. Vrettakos

Alors Olympos m’a défendu
et j’avais des conifères sur le toit
asphalte renversé
sous la bande de roulement
et grands chatons royaux
insectes sauvages
de la terre avec chair et sang

Pigment du corps
lune prête à prendre position ―
Rien n’est par peur
seul silence comme une mère
qui attend inutilement
son fils

Nous reviendrons et ce sera final

***

Έτσι μου στάθηκε ο Όλυμπος

στον Νικ. Βρεττάκο

Έτσι μου στάθηκε ο Όλυμπος
και είχα κωνοφόρα για στέγη
άσφαλτο χυμένη
κάτω απ’ το πέλμα
και από ψηλά βασιλικά γεράκια
άγρια έντομα
μιας γης με σάρκα κι αίμα

Παγανισμός το σώμα
φεγγάρι έτοιμο να πάρει θέση ―
Τίποτα δεν είναι για φόβο
μόνο η σιωπή σαν μάνα
που περιμένει ανώφελα
τον γιο της

Θα επιστρέψουμε κάποτε
και θα ’ναι οριστικό

View original post 180 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s