Κατερίνα Αγυιώτη, Ποιήματα

Δεν έχω άλλο μισό
είμαι ο ειδικός φρουρός της λύπης μου.

*

Χρειαζεται στο ποίημα μια θεοσκότεινη περιοχή
για κείνον που το έγραφε.
Οταν παιδί ψηνόμουνα στον πυρετό,
έλεγα μέσα μου ομοιοκαταληξίες.

*

Οι αληθινοί τύραννοι σε αποσιωπούν την ώρα που μιλούν μαζί σου.

*

Αν πρέπει να αποχαιρετησεις κάτι, θα το αποχαιρετήσεις τη
στιγμή που θα ξέρεις σωματικά
τί απ’ αυτό δεν αποχωρίζεσαι
Αντίο, μάτια μου / πατρίδα μου / πουλί μου.

*

Η σπάνια δικαιοσύνη που ασκούσα θριαμβευτικά σε
όλη μου τη νεότητα πονώντας ασυγχρόνιστη με τη
φαντασία των άλλων και φεύγοντας από δήθεν
γλίστρημα στον τρομερό γκρεμό, δεν ήταν παρά η
εφαρμογή πάνω μου των μεθόδων του εχθρού.

*

Δε φτάνει η ζωή για ελαφρότητα και αφοσίωση, μ αρέσουν
και τα δύο, έχω έναν χαλασμένο θερμοστάτη στο λαιμό.

*

Και τι με νοιάζει η αιτία, αγαπητέ μου; Αυτή μπορείς να
κάθεται στο σπίτι της πενήντα χρόνια. Η αφορμή είναι
που τινάζει τα μισοστεγνωμένα μαλλιά της και περνάει
σεινάμενη κουνάμενη μπροστά απ’ το καφενείο.

*

Θα υπομένω το χάος.
Θα υπομένω το χάος.
Θα υπομένω το χάος.
Θα υπομένω το χάος.
Θα υπομένω το χάος.

*Από τη συλλογή “Φρουρός”, εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s