Νικόλαος Κάλας, Σ’ ένα χρόνο που δε συντελέστηκε ακόμη

Το χείλι είναι ακόμη κόκκινο
Το χέρι παραμορφωμένο από την προσμονή
Συνέχισε την προσπάθεια και προετοιμάσου για εμπόδια
Η ευκαιρία αναζητά τη λήθη

Το σώμα του δεν έχει αντανακλαστικά
Η ανάσα του είναι καμωμένη από την ωραιότερη ανάμνηση
Το φιλί του είναι σιωπή

Η σιωπή ράγισε

Ένας σταυρός ορίζει τη γραμμή του κεφαλιού
Η ατυχία βραίνει πάνω μας και πάνω στο σκυθρωπό κεφάλι της
Η δόξα γίνεται πικρία
Ο χρυσός σκουριάζει
Επιθυμίες και καημοί ανάκατοι σηκώνουν αέρα

Ο εραστής της χειρομάντισσας είναι ένας άγρυπνος εραστής
Το πρόσωπό του είναι γεμάτο αίματα
Το βλέμμα του διάφανο τρυπημένο από νερό
Κραδαίνει εφιάλτες

Αναδύεται από τήν πρασινοκόκκινη θάλασσα σαν ένα αντικείμενο ελπίδας

Τρομερέ πειραματιστή
Κάνε το αίμα ν’ αναβλύζει απ’ τις ούλές
Γιάτρεψε τήν καρδιά απ’ το χαμένο έρωτα
Απάλλαξε το έργο απ’ τους ψευδοπροφήτες
Για σένα ολα είναι Ζέση καί Παιχνίδι
Στον κολαστήριο φόβο των βίαιων ρήξεων

(Αθήνα 1937 – Παρίσι 1939)

*Από τα “Δεκαέξι Γαλλικά Ποιήματα”, που περιέχονται στο βιβλίο “Δεκαέξι Γαλλικά Ποιήματα και Αλληλογραφία με τον Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς”, σε μετάφραση Σπήλιου Αργυρόπουλου – Βασιλικής Κολοκοτρώνη, εκδόσεις Ύψιλον / Βιβλία, 2002.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s