Άννα Νιαράκη, Δεν ήμουν εγώ

Τα μαύρα ρούχα περίμεναν
στην ντουλάπα, υπομονετικά
να τα ξαναφορέσω
Ντύθηκα τον παλιό μου εαυτό
και πήγα στα παλιά στέκια,
στην παλιά δουλειά
στις παλιές συνήθειες
αλλά δεν ήμουν εγώ
κι ας με αναγνώριζαν όλοι
κι ας με αγκάλιαζαν κι ας με φιλούσαν
δεν ήμουν εγώ
Γύρισα και φόρεσα το νυχτικό της μάνας μου
κοιμήθηκα στον καναπέ, κάπνισα στο μπαλκόνι
περιεργάστηκα τις φωτογραφίες στο σαλόνι
δεν ήμουν εγώ
κι ας μου έμοιαζα καταπληκτικά, κι ας είχα
την ίδια όψη
δεν ήμουν εγώ σας λέω
η απουσία ήταν που
με φορούσε κατάσαρκα

*Από τη συλλογή “Ιχθυόφωνο”, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015 (εξώφυλλο Antonis Tsakiris).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s