Έρμα Βασιλείου, Δύο ποιήματα


Μια φυλακή στα μάτια σου

το άδειο σου
το γέμισμά μου
παλίρροια ανάγκης
σηκώνει το ξεφύλλισμά τους
…στα μάτια σου,
δεν είπες τίποτε απόψε
πυρακτώνεσαι
γεύεσαι αγαπάς
χωρίς να τα ρωτάς
αγαπάς χωρίς να τα γνωρίζεις
πως ξέρουν τι είδαν
πως ξέρουν τι δεν θεν
φεύγεις και γυρνάς, όλα μαζί
βλαστάρι της αγέραστης γης
γίνε μια ρίζα μέσα μου…
δεν είπες τίποτε
σπαρτά κι αν φύτρωσαν στα μάτια σου
…κι απαρνιέσαι

***

Τι γυρεύεις εδώ
 
Στη γειτονιά των σκαλιστών ανθρώπων
Που ξεσκονίζει η μέρα το πρωί
Και τους αφήνει στα σιδερένια κουτιά να τρέχουν
Να βρουν το βιος την πάλη για ένα ύπνο;
Τι ψάχνεις στο στενό το δρόμο
Όπου έχουν όλα ένα αριθμό οικίας;
Πρωί σε βάφτισαν στο σπίτι του Δεμέτη
Και σε φέραν χίλια μάτια με τα μάτια τους…
Σε γυροφέρνει η ευτυχία
Στη γη του αντίλαλου
Σε πιστεύουν τα βουνά που δρασκέλισες
Πίστεψε τελικά κι εσύ πως άγιασες
Άϊντε και  σε φορτώσαν όλοι τάματα
Στο φετινό το πανηγύρι του Άι Περπάτη

*Από τη συλλογή “Αγίου Ηλίου του Νοτίου” (2016).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s