Πέρσα Βάζρα, Από τη συλλογή “Εννέα Παρενθέσεις και Κάθετες Μέρες”

Ι
Στη δανεική γη
αποκρυπτογραφώ
ακόμα και την οικειότητα
ενός ζεστού, θερινού απομεσήμερου
με το γαλάζιο της θάλασσας.
.
ΙΙ
Η αγάπη, η αγάπη μας
πλένει τη νύχτα,
την παραδοσιακή νύχτα
με τις πολύβοες μηχανές του ύπνου
και τον πολύ συγκεκριμένο σκοπό
του σκότους.
.
ΙΙΙ
Αγριελιά της βροχής,
με τίναξε στον άνεμο,
αυτόχειρο φως
μέσα από άδεια δωμάτια
τέντωσε τη μελανή του ομπρέλα
πάνω από κάθε υποψία
κι έτσι γεννήθηκα.
.
ΙV
Mαχαίρι στο νερό
σ`απομεσήμερο χειμώνα
κομματιάζει απαλά το διαθέσιμο φως,
μα προσπερνάμε αδιάφορα
με ευάλωτα κοσμήματα
στο μέτωπο…
.
V
Ο καθένας είχε να δώσει
ό,τι κάτεχε,
το καλύτερο ή το χειρότερο,
την περιέργεια ή την ευγλωττία του
μα τίποτα δεν άλλαζε στον αιώνα
το λάθος του Ορφέα.
.
VI
Τη μέρα που διάλεξα
μου τη διάλεξαν
άγρια γεωμετρία
σ` αυτής της άνοιξης
τον αναμενόμενο επίλογο,
μια τυχαία μέρα
μου διάλεξαν
κολλημένη σε χάρτινα όνειρα,
μαζί με το θάνατο και την ανάστασή μου.

*“ΕΝΝΕΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΕΙΣ και ΚΑΘΕΤΕΣ ΜΕΡΕΣ”, Εκδόσεις “ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ” 1994.
.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s