Χαρά Παπαδοπούλου, Τρία ποιήματα

Σινεφιλική

εικόνες εκκωφαντικές
ανεξέλεγκτες
ουρλιάζουν την ομορφιά

τζάμι καθρέφτης
πάνω του ξεκουράζομαι

ρούχα πεταμένα
άνθρωποι άδειοι
ξεκοιλιασμένοι στο πάτωμα

κίτρινο καπέλο με πράσινο γείσο
λύτρωση η αναμονή
στο κόκκινο έρχομαι

***

Κόκκινα πέδιλα

Γενναίοι
απόκληροι
φευγάτοι
πρησμένα πόδια
αδυσώπητη σκέψη

Μην αντισταθείς
μη σταθείς
μη φοβηθείς
το δρόμο
τη σκέψη

Κόκκινα πέδιλα
άσπρο φουστάνι
κόκκινο μαντήλι
αίμα στα χείλη
αίμα στις φλέβες

Ο δρόμος η ελπίδα
εραστές του κενού
άσε με να σε αγγίξω
αλήθεια
δεν θα αργήσω το βράδυ

***

Όμοια

Οι μύτες τους μεγάλωσαν μαζί.
Παραμορφώθηκαν όμοια.
Περίεργα όμοια.
Αποκρουστικά όμοια.
Τα γυαλιά στέκονται στο ίδιο σημείο.
Η αγάπη στέκεται στο ίδιο σημείο.
Τα χέρια ξένα.
Τα μάτια κενά.
Το στόμα βουβό.
Δυο αποκρουστικά όμοιες μύτες
όλη η αγάπη τους.

*Από το βιβλίο “Ένα γυμνό κρεμμύδι”, εκδόσεις_των_άλλων, Απρίλης 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s