Joyce Mansour, Γυναίκα όρθια εξαντλημένη μαδημένη

Γυναίκα όρθια εξαντλημένη μαδημένη

οι μαύρες γάμπες της σαν να πενθούν τη νιότη τους

ακουμπά την κυρτωμένη ράχη της στον εχθρικό τοίχο

Ράχη κυρτωμένη απ’ των ανδρών τα όνειρα

Δεν βλέπει πως η αυγή επιτέλους ήρθε

Τόσο ήταν η νύχτα της ατελείωτη

Στις σκοτεινές της απελπισιάς σπηλιές
μονάχη γυροφέρνω

μονάχη γεύομαι κρέατα μιαρά

μοναχή πεθαίνω μονάχη μου επιζώ

δίχως αυτιά τα ουρλιαχτά των σφάγιων

να μην ακούω

Από λέξεις άδειο το στόμα μου γογγύζει

Είμαι ο έρωτας όταν τον έπλασε ο θεός

Είμαι εγώ

Είμαι ο εχθρός.

Μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s