Δημήτρης Τρωαδίτης,Υπόσχεση

δεν θ’ αφήσω τα ρυάκια των λογισμών μου
να ξεβραστούν σε παράταιρες όχθες
τα κύμματα των παιδικών μου παραλιών
να μην σπάνε πια σε βράχια
σκουριασμένα απ’ τον καιρό
οι στάλες των πρότερων βροχών μου
να μην ακινητοποιούνται θριαμβευτικά
σε πάρκα ξερολιθιών
ο παλιός φυσικός μου κόσμος
να μη γίνεται πηγάδι σε ριάλιτι σόου
κι οι θωπίες μου να μην ξεχνιούνται
σερνάμενες σε καταγώγια πολυόροφα.
Οι σανίδες σωτηρίας να μην
εξαϋλώνονται σαν νώθες πατρίδες
στα τρανταχτά φυσήματα του αέρα
να μην ξηλώνονται οι ευχές τους
οι σταγόνες βροχής
να μην μοιάζουν με φυλλοροές
υπερχειλίζοντας μέρες ζέστης
κι αιωρούμενες σκόνες
κουρνιάζοντας απέναντί μας
όμοιες με υδρατμούς αγωνίας

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s