Σπύρος Κάλμπαρης, Οι Ευυπόληπτες πόλεις

Σιάχνω τον κόσμο μέσα μου
κανείς δεν με στηρίξει
ανοίγω τα σπίτια μας
ανοίγω τους ναούς μας
στον ήλιο ανοίγω τα όνειρά μου
με τύμπανα και μουσικές.

Ό,τι δίνεται με αίμα
παίρνεται πίσω με αίμα.

Στον άνεμο χτίζονται οι ευυπόληπτες πολιτείες
ρίζες απλώνονται παντού
κορίτσια δυναμώνουν
οργή γεμάτοι οργή οι δρόμοι
σημαίες παντού ολόγυρα
σημαίες κατακλύζουν τους δρόμους
όμως οι υπόνομοι διακλαδίζονται
κάτω από τα πόδια τους
αναπνέουν-αναπνέουν βαθιά μέσα τους
χιλιάδες νέοι
η Ευρώπη στους δρόμους.

Ανοίγει η Ερυθρά θάλασσα εμπρός μου
ανοίγει κι ο Ωκεανός πίσω μου.

Οι εργάτες αναπνέουν
περιμένουν κάτω στους υπονόμους
θα ανατινάξουν τις πόλεις
τους ουρανοξύστες
τα γυάλινα κτήρια
τον Babis Vouvos που σιωπά.

Θα ανατινάξουν τις οχυρώσεις
Αύριο θαξεχυθούνε
αύριο περισσότεροι
ατέρμονοι ασύνταχτοι
βουίζει ο άνεμος
θερίζει τα στάχια
κορμιά θερίζει.

Αυτός που κουράστηκε να μείνει
να μείνει μόνος
να δώσει το βήμα του στους νέους καιρούς.

Την άνοιξη ξυπνάει ο πόθος που σκίζει το νερό
τον ίσκιο
την πέτρα
ακούστε τους νέους ήχους
κοιτάξτε μακριά, πιο μακριά
έξω βρέχει
ξεπλένει τα πεζοδρόμια
τα δέντρα
τα σπίτια
αστραπές κεραυνοί ακούστε
αύριο θα βγούμε καθαροί
θα δούμε λάβαρα
σημαίες σχισμένες
ρήγματα στους δρόμους
πέτρες και ρόπαλα.

Λιμοκτονούν οι προύχοντες.

Γύρω μου φως γύρω μου λάβα γύρω φωτιά.
Ζώα στους δρόμους ανήμερα κοιτάζουν.
Γυναίκες τρομαγμένα μωρά.Τα
Φροντίστε τους φτωχούς.
Τους κατατρεγμένους φροντίστε.

Ερχόμαστε
να καταργήσουμε τα εκτελεστικά αποσπάσματα
τις μεγάλες καμπάνες να κρατήσουμε
τραγούδια να πούμε
με τις μεγάλες φυσαρμόνικες
τις φυσούνες και τα τύμπανα.
Με μουσική από φλάουτα
θα γκρεμίσουμε τα τείχη.

Στους λόφους
στα εργοστάσια
στα πεζοδρόμια
κάτω από άστρα λαμπρά
οι κεραυνοί ανοίγουν νέους δρόμους.

Οι Ταρταρούχοι
οι Ναβουχοδονόσορες και οι Προεστοί να φύγουν
να φύγουν μακριά οι Δραγόνοι
τη ζωή πάρτε στα χέρια σας
και το Μέγα Τροχό
η καλόγρια μοναχή να μείνει.

Τρέχουν οι γυναίκες
να βρούνε τη Νεφερτίτη
τέτοια ομορφιά απαράμιλλη πού να τη βρούνε;
Ένα κορίτσι φώναξε
Βλασταίνω επειδή είναι Άνοιξη
βλασταίνω επειδή γεννώ.

Οι δρόμοι της Ευρώπης θα ερημώσουν
μέχρι να βγουν τα πορτοκάλια στα πεζοδρόμια
κι οι μίσχοι στους ώμους.
Τα φώτα της μεταμόρφωσης
θα αφοπλίσουν τους ίσκιους.

Ξυπνήστε
λειτούργησε η μηχανή των Κυθήρων
και παιάνισαν οι καινούργιοι αυλοί.

Πιάστε τα υψώματα
τις καλαμιές
μιλήστε
μιλήστε στον κόσμο
μείνετε ζωντανοί.

Τα άλογα χλιμιντρίζουν.

Κι ο Γρέγος
ο Γρέγος ας έρθει
με το μικρό του εφόλκιον
και τους φτερωτούς του κάλανδρους.

*Από τη συλλογή “Απόσπασμα”, Εκδόσεις Ώση, 2013.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s