Σίσσυ Δουτσίου, Λευκό Χάσμα

Άνθρωποι δίχως συναίσθημα,
νομίζουν πως αγαπούν
θαυμάζοντας τον εαυτό τους
μέσα από τις κόρες των φίλων τους.
Δεν αγαπάνε
μα ασύδοτα διψάνε
να αγαπηθούν.

Δεν είναι κανείς εδώ
να με φιλοξενήσει μοναχά για μια νύχτα
τη λίμπιντο του κάθε έκφυλου να προσπεράσω.

«Έκφυλη πουτάνα», λέω στον εαυτό μου
«Λευκό Χάσμα,… κάτι ανάμεσα σε ζώο και άνθρωπο»

Κορμιά μαζεμένα,
τρέμουν
πραγματοποιώντας την τυφλή φαντασία τους.
Ένα φτηνιάρικο όργιο,
κλέβοντας παραστάσεις αρχαίων ελλήνων,
μονάχα ερεθισμένα αιδοία και πέη.

Σκληρά πέη
νομίζουν πως ένα καλό γαμήσι θα τους φτάσει σε οργασμό.
Τους λείπει ο αισθησιασμός
και η ποιητικότητα του έρωτα.
Σουρεάλ πορνό εικόνες
δίχως ρομαντισμό.
Χυδαία λόγια,
ψεύτικοι οργασμοί.
Χάθηκε η μοναδικότητα της απόλαυσης.
Όλοι μαζί…
Γυμνοί
άντρες-γυναίκες.
Κανείς τους ξεχωριστά.
Κανείς με κανέναν.

Η υπέροχη στύση τους με θλίβει.

Σα να χάνεται για λίγα δευτερόλεπτα το κοινό.

Δεν ξέρω για ποιόν χειροκροτάνε
και πως είναι δυνατόν
εγώ να έχω αυτόν το ρόλο;

Χάδια δίχως καμιά προστασία.

Είναι τα ήρεμα θηρία που τρώνε τη πόλη μας.

*Από τη συλλογή “Προσβολή δημοσίας αιδους”, εκδόσεις Κενότητα, 2012.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s