Δώρα Κασκάλη, Πουκάμισο μπλε

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν στον κόσμο άνθρωποι
που σε κοιτάζουν και δεν τους κόβεται η ανάσα

και δεν καταλαβαίνω.
Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Δεν ερμηνεύω το πανί

που δανείζεται το χρώμα

της θάλασσας, η οποία αντλεί

από την ωριμότητα του ουρανού,

όταν το δειλινό πλημμυρίζει

το πέτρινο στόμα του λιονταριού.

Δεν αγγίζω τις σφιχτές του ίνες,

τη συνομωσία πανοπλίας

πρόσκαιρης που θα ξεθωριάσει

λατρευτικά απ’ το σπέρμα του ήλιου.

Δεν κομματιάζω με το βλέμμα μου τον επενδύτη

μιας τόσο επίμονης ιδιωτικότητας.

Περιμένω το θαύμα. Και να!

Φουσκώνει το κύμα παρασύρει

τα σκουπίδια στους δρόμους,
τα οργίλα βήματα,

την αφομοίωση στο τσιμέντο.

Ένα κορμί με το μπλε

σάρωθρο της ομορφιάς
οριστικά το χρόνο ενταφιάζει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s