Κώστας Ρεούσης, Έξι ποιήματα

Η ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΜΑΜ

Της καφετέριας το φιλοδώρημα
Εύστοχα σκάλισε τα νομίσματα
Ο αέρας σήκωσε τον
Ιδρώτα του μιναρέ
Ομίχλη ώχρινη έγκλημα του
Ήλιου φοίνικες και τ’ αντικρύ
Η οροσειρά με τα στίγματα.

***

ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ Η ΜΠΑΝΑΝΑ

Δεν έφτασα το λιμάνι αν και η
Πτήση τάραξε τελικά την άφιξη
Το νησί καμίνι η ζωή μου γεωμετρικά
Σχήματα η αλυκή σπαρμένη
Φλαμίνγκο ο φοίνικας το τζαμί
Το ταξί κι ο νεκρός αχθοφόρος.

***

ODA DA SURREALISMO

Εψές οι δημοτικοί κηπουροί κάπου
Κοντά στο μεσημέρι κέντραραν μια
Αταξία φύλλων σ΄ απόσταση πνοής από το
Μπλε τετράδιο τα χρώματα
Κυμα(τα) τίζουν.

***

Θ’ ΕΩΣ

Τούτο το ποίημα
Κράτησε τον τίτλο
Και
Κρύφτηκε
Το χρώμα.

***

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Το κοριτσάκι που
Τραγουδά παν’
Απ΄ το τρόλεϊ
Το λένε
Κατερίνα.

***

ACT ONE

Πασίγνωστος στ΄ασκέρι
Των
Νεκρών
Κλειδούχος
Αγέλαστο
Πτερόεν

*Από τη συλλογή “Ένα τσεκούρι κάθεται στο λαιμό χαρτοκόπτη γυναίκας”, εκδ. Φαρφουλάς, 2015.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s