Θεόδωρος Μπασιάκος, Δύο ποιήματα

Pierre Soulages, Peinture 16 Juillet (1961)

ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ

Γράφω θά πει δρόμος
(κι αντίστροφα…)
θα πει δρόμο παίρνω και δρόμο αφίνω ^ (
θα πει γυρνάω
περπάτημα
δημοσιές
σταυροδρόμια
θά πει
τόποι / σταθμοί / πολιτείες / άνθρωποι
μουσικές των ανθρώπων

Γράφω θα πει δρόμοι της μουσικής
και της αγάπης.

***

ΘΥΜΗΣΟΥ…

Στόν Ντόντο
– θ υ μ ή σ ο υ ! –
2 μήλα και 5 κάστανα πάνω στό τραπέζι
(ξύλινο τραπέζι στρωμένο με καρώ τραπεζομάντιλο)

Η κοπελιά γδύνεται, τσίτσιδη βουτάει στην πισίνα
στους καταρράχτες
(ήξερε άραγε πως την παίρνουμε μάτι)

Ένας τραγουδιστής κότσυφας λέει ένα τραγούδι
απ’ αυύτά που λένε (ή τουλάχιστο, λέγαν παλιά)
τα κοτσύφια στα μέρη μας.

*Από τη συλλογή “μαύρα μάτια – τραγούδια για γραφοηχανή και τσιγγάνικη ορχήστρα”, Εκδ. Πλανόδιον, Ιούνιος 2006.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s