Νίκος Σταμπάκης, Από το “Άλας των ηφαιστείων”

stabakis049

Μια γούνα γιομισμένη με ίνες σύκου
Μια γούνα με των κυδωνιών κελύφη
Γλείφει τα δόντια της από θεσπέσιες πέρλες
Και κανακεύει τα σποράκια μελιντζάνας
Που ρέουν αναμεσίς στα μαύρα αγκάθια
Η γούνα που έρπει και αναρριγεί
Η γούνα που ανάγεται στο φλοιόν οξιάς καθώς ασπρίζει
Εκεί όπου ο νάνος μορφάζει βαθειά μες στα γένεια του
Με το κλεμμένο βλέμμα της γάτας
Ναι ο νάνος γελά γιατί ξέρει πως είναι από ξύλο
Ξέρει το σκοτεινό κόκκινο του σκουφιού του ξεφτίζει
Το ξανθό κοριτσάκι με το ξεφτισμένο γαλάζιο
Μένει άφωνο από έκπληξη ω η γούνα όπου ελίσσεται κόμπρα
Με το κάθε της σκίρτημα ένα φαιό αχτινίδιο πέφτει
Με τα μάτια της γάτας μες στο τρίχινο βράδυ που αστράφτει
Ένα φαιό αχτινίδιο πέφτει μιαίνοντας το λούσο τακουνιών
Μια γούνα ολόγιομη χρυσό κλειστών βλεφάρων
Μπαχαρικά απ’ αχνές χειρονομίες
Με τη λιωμένη σοκολάτα να στάζει απ’ το ψύχος των φύλλων
Κουκουνάρι από ζάχαρη δάκρυα και κουδούνια δροσιάς κρεμασμένα στη λάβα
Μια γούνα ολόγιομη οσμή από καμμένο μήλο
Και μορφές από κάρβουνο με το χέρι σβησμένες
Αφημένες στην τύχη τους ή χορτάτες θυσάνους
Ξυραφιών ακανόνιστα σχήματα και με τ’ άστρα θαμπά στις θαλάσσιες τρούφες.

*“Το Άλας των ηφαιστείων”, εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2010. Το σχέδιο της ανάρτησης είναι της Θεώνης Ταμπάκη που περιλαμβάνεται στο βιβλίο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s