Χρήστος Μπράβος, Ποιήματα

magnus-zeller5

*Από την ενότητα “Το μαύρο είναι χρώμα φιλικό. Όπως το φως, έχει εφτά πέπλα’

IV. οι ήχοι

Ανάκουστος κελαηδισμός- σαν κλάμα.

Η νύφη μοναχή

σαλεύει ο φράχτης φέγγουν κοντακιές

πιο κάτω πλένουν σκούτινα

δε βάφουν της Λαμπρής τ’ αυγά.

Στάχυ της νύφης η φωνή

κι αλεύρι ο θάνατος

εκεί που οπλίζει ο γαμπρός

ο τόπος λαμπαδιάζει.

Η Χειμερία νάρκη έπεται.

***

VI. οι δρόμοι

Κάρβουνα να περάσει ο Επιτάφιος

η Ελένη το πουλί θα κελαηδήσει.

Ο πραματευτής κατεβαίνει

κουβαλάει κρανία

ο Οδυσσέας ξεφεύγει

φίλοι παλιοί σ’ άλλη πτώση

-Φίλιππος Μιλτιάδης Ιωάννης Μιχαήλ-

ο Μπότσαρης που γνώρισες

εβγήκε Φώτης.

Ζαρκάδια στη γυάλα.

***

Γενέθλιος τόπος

Πατρίδα των απόντων.
Οι φράχτες

κι οι φωλιές των βράχων

κρατούν ακόμα βογγητά.
Ο χρόνος μετριέται

με Ψυχοσάββατα.

***

Γαμήλια φωτογραφία

μνήμη Κωστα Ταφύλη

Η πεθαμένη θειά μου στ’ άστρα

κι ο μπάρμπας στο βυζί

έφραξαν πέρυσι οι εσωδρόμοί του

βασίλεψε στην πίσσα

‘28- χρονιά ξεθυμασμένη.

Σε λέγανε Θανάση τότε

Θανάση σ’ έλεγαν ακόμα.

Ποιος έγραψε τα ύστερα

κι ετύλιξε βαμπάκια το κορμί σου;

‘28 -χρονιά ξεθυμασμένη

λέπι στο νύχι
μαύρο νερό.
Αχνίζω όταν ακούω
τα κουπιά

ν’ ανοίγουν δρόμο

να ξεχύνεται η νύχτα
                            
Χειμώνας 1981

*Από το Ποιείν http://www.poein.gr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s