Ποίηση των ιθαγενών της Αυστραλίας

images

Τoby Wiuguru Pambardu, Έρημος ζωή

Στην άκρη του κρουνού υπάρχει μία γούρνα,
Στην άκρη του κρουνού ένας νεκρός ανασταίνεται.
Νωρίς την αυγή, με μεταλλική κλαγγή,
ο νεκρός περιπλανιέται στη σκιά του ανεμόμυλου.

Το έμβολο της αντλίας στριγγλίζει,
η ουρά περιστρέφεται, κλαγγάζει,
ρίχνει σκιές.

Τα σιδερένια σωθικά της αναδεύονται, γυρίζουν τον τροχό που αντλεί και βήχει.
Ποιος κάθεται στη στιλπνή καρδιά της, σπρώχνοντας το έμβολο στο χώμα;

***

Parraruru, Πώς φτιάχνω δόρατα

Έκοψα το ξύλο.
Το λέπτυνα,
και έφτιαξα μια ακίδα,
και ταίριαξα την ακίδα στο δόρυ.
Το λείανα.
Το ίσιωσα.
Το θέρμανα στις στάχτες.
Πήγα και πολέμησα.
Η αιχμή τον διαπέρασε.
Το τράβηξα πίσω
και μαζί του βγήκε λίγη σάρκα.
0 άντρας έπεσε.
Επειδή τον λόγχισα, κατουρήθηκε.
«Δεν μπορώ να σηκωθώ».
Επειδή τον λόγχισα, έμεινε κουτσός για πάντα.

***

Parraruru, Ξένος

Ένας άντρας έρχεται από μια άλλη χώρα και κουβαλά μαζί του ξενόφερτα μαγικά. Καλεί τους άνδρες μας στην έρημο. Καθόμαστε σε κύκλο. Ρίχνει τη μαγεία στο μέσο του κύκλου. Την ξετυλίγει και λέει:
«Αυτή είναι η μαγεία μου».
«Ποιον θες να σκοτώσεις;» ρωτάμε.
«Θέλω να σκοτώσω εκείνον τον άντρα».
Ένας από μας σηκώνεται.
«Όχι, μην τον σκοτώσεις. Τον συμπαθώ αυτόν τον άνθρωπο. Νομίζω πως πρέπει να ζήσει. Γιατί θες να τον σκοτώσεις; Τι σου έκανε;»
«Έστειλε μάγια εναντίον μου, τώρα θα στείλω και εγώ εναντίον του».
«Πού πήγε η μαγεία όταν την έστειλε;»
«Πήγε δυτικά, δυτικά προς στη χώρα μου».
«Δεν την είδαμε».
Περισσότεροι σηκωνόμαστε όρθιοι. «Δεν την είδαμε. Δεν έχουμε δει ποτέ μαγεία που να στάλθηκε δυτικά. Αυτός ο άντρας δεν σκότωσε κανέναν και τον συμπαθούμε. Είναι ένας ακίνδυνος και ήσυχος άνθρωπος. Απ’ όταν ξεκίνησε ο χρόνος ποτέ δεν είδαμε τη μαγεία σου στη γη μας. Αυτή η μαγεία είναι από μια άλλη χώρα, όχι από τη δική μας. Θέλουμε αυτός ο άντρας που κάθεται εδώ να παραμείνει ζωντανός. Μην του κάνεις τίποτα. Μην τον σκοτώσεις. Μην κάνεις τη μαγεία να μιλήσει. Μην κάνεις τη μαγεία να μπει στο στομάχι του. Η μαγεία σου θα μας καταστρέψει όλους. Δεν πρέπει να μιλήσει».
Αρπάζουμε τη μαγεία. Την τσακίζουμε και την καίμε.

***

Parraruru, Αλλαγή

Ένας ξένος ήρθε στη γη μας και έφαγε τον απαγορευμένο καρπό. Η γη μας έστειλε έναν ανεμοστρόβιλο, ξαφνικό, δυνατό που σήκωσε χαλίκια, πέτρες, ξερίζωσε δέντρα, τα στροβίλισε και τα έριξε στο νερό. Το φίδι των υδάτων οργίστηκε. Ο καταυλισμός μας ήταν απροστάτευτος από τη μαγεία.

Ο μάγος του λαού μας επέστρεψε από το κυνήγι. «Λόγχισε το φίδι, πετσόκοψέ το, σκότωσέ το», του είπαμε.

Ο άνεμος στροβίλισε την άμμο στον καταυλισμό, μας κάλυψε με πέτρες, και εκτόξευσε νερό στον αέρα. Ο μάγος εξαπέλυσε το μαγικό του κρύσταλλο στο νερό, και το νερό έπεσε στο έδαφος και γλίστρησε πίσω στον κρατήρα του. Αυτά είναι όλα όσα μπορώ να σας πω.

***

Slippery, Kunangu (1)

πόδια πετούν
“jirili!” σε κύκλο

η βροχή επιτίθεται
η βροχή και η αστραπή

βροχή πάνω τη ραγισμένη γη
τη ραγισμένη γη της Kanbanparna (2)
φυλάξου από τη ραγισμένη γη και τους ιστούς της κάμπιας

ένα δόρυ αστράφτει
το δόρυ του Θανγκάρα του Κένταυρου

η λασπερή χαράδρα εισπνέει
η καταιγίδα λάσπης στροβιλίζεται
ο λαός των Tharrgarri (3) βουλιάζει στη λάσπη

άνθρωποι αναδύονται, άνθρωποι βουλιάζουν
ο κύκλος των ανθρώπων αναδύεται, ο κύκλος των ανθρώπων βουλιάζει

τα μαύρα σύννεφα καταφτάνουν
τα βραδινά σύννεφα του θανάτου

1. kunangu: α) παραδοσιακή μορφή ποίησης β) κάλυμμα κεφαλής που φοριέται σε συγκεντρώσεις όπου τραγουδιούνται τα kunangu και άλλα είδη ποίησης.
2. Kanbanparna: περιοχή γνωστή και ως Abydos Station. Βρίσκεται στην «καρδιά» της γης των Yind-jibamdi και φιλοξενούσε καταυλισμούς Αβορίγινων μέχρις ότου αυτοί αναγκαστούν να μετοικίσουν στα αστικά κέντρα
3. Tharrgarri: αυτόχθονες της δυτικής Αυστραλίας που ζουν στην περιοχή της Mantharta.

***

Corbin Dale, Θανγκάρα

Πριν πολύ, πολύ καιρό ήρθε ο Θανγκάρα
από την Ανατολή,
επικίνδυνος, μισός άλογο, μισός άνθρωπος.
Στη χώρα περιπλανήθηκε τρώγοντας ανθρώπους.
Οι μάγοι μαζεύτηκαν
για να βρουν τον πιο σοφό ανάμεσά τους:
έριξαν
τα μαγικά κρύσταλλά τους σε ένα δέντρο.
Ένα μάγος άνοιξε το δέντρο,
σύρθηκε μέσα του,
και μετά ξαναβγήκε.
Ένας άλλος μάγος έριξε το κρύσταλλο στο δέντρο,
σύρθηκε μέσα του,
και μετά ξαναβγήκε.
Έξι μάγοι μπήκαν στο δέντρο-
οι πιο σοφοί μάγοι.
Και είπαν:
«Πήγαινε προς τη δύση μακριά από το τέρας».
Ο πιο σοφός μάγος έριξε
τα μαγικά κρύσταλλα για να δει τον Θανγκάρα.
Ήτανε κοντά.
Έριξαν
τα κρύσταλλα ξανά-
πού να βρίσκεται τώρα;
Πιο κοντά!
Ξανά:
Ακόμα πιο κοντά-
βρίσκεται πιο κοντά!
Κάθε μάγος έριξε
τα μαγικά κρύσταλλα στον Θανγκάρα
όσο συνετά
μπορούσε,
αλλά ο Θανγκάρα
καταβρόχθιζε άντρες και γυναίκες.
Τώρα τα νερά της βόρειας θάλασσας
άρχισαν να ανεβαίνουν, και οι μάγοι έριξαν
ένα μαγικό κρύσταλλο,
και ύστερα έριξαν ακόμα ένα,
το πιο δυνατό κρύσταλλο που είχαν.
Η θάλασσα ανέβηκε.
Ο Θανγκάρα όρμησε στους μάγους.
Έφτιαξε πύρινο τείχος μπροστά του,
ένα κινούμενο πύρινο τείχος
για να κάψει τους μάγους.
Αλλά οι φλόγες κατάπιαν τον Θανγκάρα
και η θάλασσα ανέβηκε και οι μάγοι τον έπνιξαν.
Έτσι πέθανε ο Θανγκάρα, επικίνδυνος, μισός άλογο, μισός άνθρωπος.

*Από το περιοδικό “Τεφλόν”, τεύχος 3, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2010.

r961552_10347664

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s