Rene Char, Δύο ποιήματα

img_3946

Αν ζήσει

Στα μέρη μου, οι τρυφερές αποδείξεις της άνοιξης και τα κακοντυμένα πουλιά
είναι προτιμότερα από τις μακρινές επιδιώξεις.
Η αλήθεια προσμένει την αυγή πλάι σ’ ένα κερί.
Παραμελημένο είναι το τζάμι του παραθυριού.
Κείνον που ατενίζει τι τον νοιάζει.
Στα μέρη μου, δεν κάνουν σ’ άνθρωπο συγκινημένο ερωτήσεις.
Δεν υπάρχει ίσκιος πονηρός πάνω στην μπαταρισμένη βάρκα.
Καλημέρα μισή, είναι άγνωστη στα μέρη μου.
Δανείζεται εκείνο μόνο που μπορεί να γυρίσει πολλαπλό.
Υπάρχουν φύλλα, φύλλα πολλά πάνω στου τόπου μου τα δέντρα.
Ελεύθερα είναι τα κλαδιά να μην έχουνε καρπούς.
Δεν πιστεύουμε στην τιμιότητα του νικητή.
Στα μέρη μου, λέμε ευχαριστώ.

***

Ξαναδώστε τους

Ξαναδώστε τους ό,τι μέσα τους δεν βρίσκεται πια,
Θα δουν πάλι τον σπόρο του θερισμού να κλείνεται στο στάχυ και να σκιρτά στο χορτάρι.
Διδάξτε τους, από την πτώση ως το απόγειο, τους δώδεκα μήνες του προσώπου τους.
Θα λατρέψουν το κενό της καρδιάς τους ως την επόμενη επιθυμία
Επειδή τίποτα δεν ναυαγεί και δεν ευχαριστιέται στις στάχτες.
Κι όποιος ξέρει να βλέπει πως φτάνει να καρπίζει η γη
Η αποτυχία διόλου δεν τον πτοεί παρ’ ότι τα πάντα έχει χάσει.

*Μετάφραση: Ελένη Κόλλια.
**Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Ένεκεν”, τεύχος 34, Θεσσαλονίκη, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2014.

Advertisements

One response to “Rene Char, Δύο ποιήματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s