Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Δεκατέσσερα χαϊκού από τις “Έξυπνες βόμβες”

03af2cd8c7c76f21e6b873ff0f45e636_xl

μια εικόνα:
χίλιες λέξεις αξίζει
ένας του στίχος.

είμαι ντεμοντέ.
Περασμένα τριάντα
κι ονειρεύομαι.

έβαλε φωτιά
να κάψει το παρελθόν
κι έγινε στάχτη

άσπλαχνη μέρα
δολοφονεί τη νύχτα
και τ’ όνειρό μου.

χρήμα ο χρόνος.
Όσο τον σπαταλάω
τόσο φτωχαίνω.

μάτωσα πάλι
μα δεν παραδίνομαι.
Τον στίχο ψάχνω.

ανεκπλήρωτα
όλα τα όνειρά σου
μα δεν ξύπνησες.

Τα ψάρια ψητά
μες στον φούρνο με λάδι
και πετρέλαιο.

νέκταρ των θεών:
σε μικρό ταβερνάκι
ούζο με μεζέ.

τα χείλη βουβά.
Μισάνοιχτα προσμένουν
την απάντηση.

φιλί της ζωής
λέγανε το φιλί της.
Τον φαρμάκωσε.

θάλασσα βαθειά.
Πνιγμένες οι ελπίδες
και τα όνειρα.

πικρός ο καφές.
Τη γεύση του γλυκαίνει
με το φιλί της.

σαν σκύλος πιστός
παντού με ακολουθεί
ένα της βλέμμα.

*”Έξυπνες βόμβες”, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2016.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s