Εμμανουέλα Αγγουράκη, Τέσσερα ποιήματα

dead-time-by-mainli

Η ημέρα μου

Μου φώναξε:
“είμαι μια νωχελική, έρημη μέρα
Στο κοίταγμα όλων των ομοίων μου
και παρόλο το πλήθος μου
νιώθω κατά τι πως λιγοστεύω
Μάζεψα τις ώρες
και όλους τους κύκλους μου
σκισμένα δίχτυα σέρνοντας πίσω μου
καρεκλοπόδαρα τα παρελθόντα όλα

Πως τάχα μου ζω μέσα σε όριο
και σε αέναα σκότη
πως διέγραψα τροχιά από κάρβουνο
κάθομαι και σου εξηγώ

Πως ζωντανεύω
μέσα από κτίσματα ερείπια
μπερδεύοντας σε λευκούς τοίχους
ακατάστατα όλα τα χρώματα
—δωμάτια χρώματα και ρεύμα—
χρόνων παλιν8ρομημένων
διαβαθμισμένων και ας το πούμε
στατικού μεγέθους χρόνων

Μονάχα γιατί μαζί σου γεννήθηκα
και μόνο για ένα σκίρτημα μοίρας
γι’ αυτό ζω”.

***

Οι άλλες συχνότητες

Και τις ένιωθες
τις αβυσσαλέες θάλασσες
που ποτέ δεν είδες
και ποτέ δεν άκουσες
τα χάη που σε πήρανε μαζί τους
και η σατραπεία
που τιθάσευσες

Τις
πώς εκτόξευσες
και πώς απήγγειλες
από του σώματος
το ζενίθ των διθυράμβων
το βρυχυθμό Τιτάνων
των μη όντων
που εθίστηκες

Κάπου και για σένα
παραφυλούσαν πέντε ορίζοντες
που από πριν το ήξερες
πως θα σε ηλεκτρίσουν
και που απέτυχες
να τους προφέρεις με δυο λέξεις
όπως και όλοι απέτυχαν
κρυμμένες λέξεις
των άλλων συχνοτήτων

***

Αίτηση φυλακίσεως

Τα απορριπτικά βουλεύματα
σε καταδίκασαν
και τα κενά αέρος κατηγορητήρια

ελεύθερη πτώση

***

Το τανγκό

Τώρα που ακόμη δεν έπεσαν οι τίτλοι
τα εαρινά ψελλίσματα σταλάζουν δυο ψιχάλες ψυχές

Τώρα που δεν έμεινε πια τίποτα να χάσεις
στερητικώς τα χέρια σου απλώνεις
μήπως πιάσεις
και σηκώνεσαι
και περικλείεις και έχεις
και σύρεσαι στο ρυθμό των αθανάτων
και φιγουρίζεις δυο στροφές

δύο βήματα μπροστά κι ένα πίσω
προσέχοντας μην τρικλοποδήσεις
μην μπερδευτείς με τα αόρατα πατήματα
πάλλονται οι ρευματοφόροι αδένες σου
τα αθώα, ιερά και ετερόφωτά σου νώτα

Δεν είσαι μόνη
τρεμάμενοι και οι ήχοι ψυθιρίζουν
πάμε ξανά από αριστερά

Τρικλίζοντα σύμπαντα θαυμάστε!
Προσέξετε καλά στο ρεσιτάλ
το σπάσιμο της μέσης

Τώρα σφίξε με. Τώρα κράτα με γερά!
Τώρα που κρατείσαι
σκέψου την πλειάδα των ήχων που καραδοκεί
γυρίζω τον πόθο
ύποπτα δάκρυα ξεψυχούν
το κατρακύλισμα της νιότης
κλείνεις το μάτι στο μαέστρο
την ώρα που φθάνεις προς το τέλος
γονυπετής
και τα χειροκροτήματα
υποκλίνοντα
ζητωκραυγάζουν

*Από τη συλλογή “Η δίεση των όντων”, εκδόσεις Ένεκεν, Θεσσαλονίκη 2012.

Advertisements

One response to “Εμμανουέλα Αγγουράκη, Τέσσερα ποιήματα

  1. Με έκπληξη διάβασα και απόλαυσα ήρεμα την ποίηση της φίλης Εμμανουέλας!! Την ευχαριστώ πολύ από καρδιάς!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s