Δημήτρης Κανελλόπουλος, Οκτώ ποιήματα

mathima_2

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Ο σπόρος παλιός, δοκιμασμένος.

Ερχόταν από μακριά.
Ξανθό, ψηλό το στάρι του
ορμούσε αγέρωχο στον ουρανό.

Έδωσε ο Θεός
και πιάσαμε σ’ αυτόν τον τόπο.

***

ΦΕΡΤΟΣ

Ήρθα κι γώ από μακριά.
Από την Πέρα Μεριά.
Κανείς δεν με περίμενε.

Και η πλάση θύμωσε
καθώς τα μάτια μου άνοιγα.

Τσαντίστηκε ο χθόνιος θεός.
Κι έτσι ξεκίνησα τις μέρες μου,
σκηνίτης

***

ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ 1962

Ποιος είσαι μάτι; Δεν βοηθάνε πια τα μάτια μου…
– Ο Δημητράκης τρανή, του Γιώρη ο Δημητράκης…
– Ά, του αντάρτη, ο Δημητράκης…

Σιωπή!

***

ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ 1959

Αύριο,
θα πάμε στον Ξερόκαμπο…,
στη γιαγιά σου, την Παναγιώτα…
– Θά ‘ναι και η τρανή μου παππούλη εκεί;

Ρωτάω,
μα δεν παίρνω απάντηση.

***

ΦΕΥΓΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΞΗ

Μάνα
θα πάω κι εγώ
μαζί με τον πατέρα,
θέλω να του κρατάω την παλάντζα,
να τον βοηθάω,
όταν ζυγίζει τα κεράσια.

Να τα πουλήσουμε,
να φέρουμε λεφτά στο σπίτι…

***

ΠΑΓΩΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΜΟΥ

Όλο γελάει μάνα,
μα το χεράκι μου,
παγώνει μέσα στην παλάμη του.

***

ΣΥΜΒΟΥΛΗ Ι

Να βάλεις παράθυρα στο πατρικό.
Αυτό, παιδάκι μου μην το ξεχάσεις…

Να μη μας κοροϊδεύει ο κόσμος.

***

ΩΡΑΙΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ

Μάνα
λάμπει το κεφάλι του
σαν το κεφάλι τ’ Άη Γιάννη,
πλάι στην Ωραία Πύλη.

*Από τη συλλογή “Κλίνη Σπόρου, Καλή”, εκδ΄σεις Οροπέδιο, Αθήνα 2010.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s