2 ποιήματα, Aurel Gurghianu | μτφρ. Δημήτρης Κανελλόπουλος

Φτερά Χήνας

%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bb%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82Νυχτερινό

Μεγάλη και μαύρη ομπρέλα,
μικρή και ροζ ομπρέλα
περπατούσαν κάποτε επικαλυμμένες.
Κατόπιν, η ροζ ομπρέλα άφησε τη θέση της
κι ακολουθώντας ανέβηκε μερικά σκαλοπάτια,
τη στιγμή που η μαύρη ομπρέλα
περνούσε προς την άλλη πλευρά της πόλης.
Ήταν σχεδόν ξημερώματα.
Κατέβαζαν στην είσοδο τα μπουκάλια γάλακτος.
Η μαύρη ομπρέλα πήγε στην κουζίνα
και άνοιξε ένα μπουκάλι ουίσκι.

***

Ο ήλιος του χειμώνα

Ο χειμωνιάτικος ήλιος έρχεται με εκρήξεις στο τζάμι.
Αχ, γιατρέ μου! –του φωνάζω– γριά λεοπάρδαλη, τίποτα το σοβαρό από την τελευταία
επίσκεψή σου!
Η πατούσα σου που έσκισε τα σύννεφα για μου να φέρει ένα κυριακάτικο άρωμα
δεν μπορούσε ν’ αργήσει περισσότερο.
Μου χαϊδεύει το μέτωπο και το στήθος μου μόνο,
και αφήνει μόνο μια ριπή ατμού πάνω από τα οργισμένα παράθυρα.


[Aurel Gurghianu: γεννήθηκε 11 Μαΐου  1924, Iclănzel και πέθανε 28 Σεπτ. 1987, Cluj-Napoca]

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s