Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Τέσσερα ποιήματα

Έλκη

Γιατί η έκκριση του υγρού ανεξέλεγκτη

το οξύ πριν απ’ την ώρα του να καίει

σάλιο ή δάκρυ ποτέ την πρέπουσα στιγμή

γιατί το ερέθισμα καθυστερεί τη σκέψη μου

***

Τέχνη

Πάμε μαζί
μες απ’ τους ορεινούς σταυρούς κι από τα δάση

προς την πρωτεύουσα. Εκεί η νύχτα αναπνέει την πόλη

σαν συλλαβή υγρή μέσα στη λέξη, σαν παραθαλάσσιο μπαρ.

Πάμε μαζί να μελετήσουμε στους κήπους

τους ποιητές, τους γλύπτες και τους μουσικούς της

κάτω από τον ασπρογάλαζο νυχτερινό ουρανό

είναι ωραία η ζωή με τέχνη

***

Οι ξεχασμένοι ποιητές

Οι ξεχασμένοι ποιητές δεν έφυγαν, φυλλορροούν

σε όλες τις συνοικίες της πρωτεύουσας

στους κήπους της Δεξαμενής και στο Βοτανικό

και στους συνοικισμούς του Πειραιά μέχρι τα κρηπιδώματα
του λιμανιού, και στα παλιά διώροφα αργοσβήνουν

Οι ποιητές της σκοτεινής παράδοσης ενέδωσαν – εις πείσμα των καιρών

καταρρακώνουν τα καινούργια σχήματα

Και ταξιδεύουν προς την αντίθετη φορά

προς τους κατάφωτους συνοριακούς σταθμούς

στα ακραία φυλάκια

***

Ψευτίζοντας τον διορισμό

Το πρόβλημα δεν είναι αυτό που εκφράζεται

σε σπίτια ή εκκλησιές, σε σκέψη από κρύσταλλο

μες στο νερό ή πάνω στην καμένη γη

στη μουσκεμένη άσφαλτο προς τα χωριά

φώτα και μούχλα μες στις φυλλωσιές

της λασπωμένης γης, Βαγγέλη μου

του λέω

Ναυαγισμένος ουρανός που δεν νυχτώνει

τα μάτια σου χωρίς λεπτούς μηχανισμούς

απάντησε δακρύζοντας, κόβοντας τους πυράκανθους

αναπολώντας πιο τεχνητές κατασκευές

όχι πια πιστευτές, αληθινές τάχα

είμαστε αυτό σου λέω

scan547

Advertisements

One response to “Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Τέσσερα ποιήματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s