Γιώργος Γκανέλης, Τρία ανέκδοτα ποιήματα

sadness1

ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

Σε λίγο θα περάσει το λεωφορείο
Ο θάνατος με δίπλωμα οδήγησης
Στην πόρτα θ’ αφήσει ένα γράμμα
Κάποια παιδιά θα το διαβάσουν
Εγώ θα τρέξω να σε συναντήσω
Θα σε βρω σε μια στάση να κλαις
Μετά θα μπούμε στο λεωφορείο
Θα καθίσουμε δίπλα στον οδηγό
Μοναδικοί επιβάτες του εμείς
Θα έχεις χρόνο να μ’ αγαπήσεις
Και περισσότερο να με μισήσεις
Θα ανοίξω όλα τα παράθυρα
Να μπούνε τα μαύρα πουλιά
Ο δρόμος για την άβυσσο μακρύς
Δυστυχώς τελειώνει κι η βενζίνη

Κι ήθελα τόσο να πεθάνουμε μαζί.

***

ΤΑ ΦΤΕΡΑ

Δεν τα πουλάω τα φτερά μου
Τα δίνω μόνο για ανακατασκευή
Έμαθα μ’ αυτά να μην αυτοκτονώ
Να πέφτω γυμνός απ’ την ταράτσα
Και να προσγειώνομαι στον κήπο
Να επισκέπτομαι τη στρατόσφαιρα
Να συναντώ μέλισσες στο φεγγάρι
Γυρνώντας από ταξίδι αναψυχής
Να τα δανείζω στα αεροπλάνα
Σε περίπτωση μηχανικής βλάβης
Ν’ ακολουθώ τις ψυχές μεσάνυχτα
Που ανηφορίζουν στον ουρανό.

Δεν τα πουλάω τα φτερά μου
Τα προσφέρω μόνο για σωτηρία
Στις πεταλούδες που ζαλίστηκαν
Κι έπεσαν στο χώμα αιμόφυρτες
Στα σακάτικα πουλιά των πόλεων
Που πηδούν απ’ τις πολυκατοικίες
Σ’ όσους σκαρφάλωσαν στον ήλιο
Άνοιξαν μετά τις ομπρέλες τους
Και λιπόθυμοι βούτηξαν στο κενό
Στα μόρια απ’ τη σκόνη του αέρα
Που έχασαν τις αισθήσεις τους
Σωματίδια σε κατακόρυφη πτώση.

Άλλωστε κανείς πια δεν αγοράζει
Δυο παλιά μεταχειρισμένα φτερά.

***

ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Γυρίζοντας στην παλιά γειτονιά
Θα σκοντάψω τυχαία σε φίλο
Σε ακέφαλο σώμα που με κοιτά
«Αν είσαι όπως σε ήξερα φύγε»
Τότε αρχίζω να τον πυροβολώ
Σκοτώνω την αθωότητά του
Μετά μπαίνω στο πατρικό σπίτι
Όλα είναι όπως τα άφησα τότε
Ο γάτος κοιμάται στον καναπέ
Δε με αναγνωρίζει καθόλου
Έχουν ασπρίσει τα γένια μου
Σκοντάφτω πάνω σε δυο βιβλία
Που δεν κατάφερα να διαβάσω
Μέσα απ’ το κάδρο ένα παιδί
Πετά στ’ αυτοκίνητα νεράντζια
Κι ο πατέρας με τις παντόφλες
Ξέχασε πια πως είχε πεθάνει
Ψάχνει το κλειδί στη γλάστρα
Μαζεύω το χώμα για ενθύμιο
Με περίμενε κι η μητέρα μου
«Αν θέλεις απόψε να κοιμηθείς
Ξάπλωσε σε αυτό το κρεβάτι
Μόλις έβαλα καθαρά σεντόνια».

Βέβαια κανείς δεν της είπε
Πως υπήρχε κάποια απόσταση
Μεταξύ κρεβατιού και ουρανού.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s