Έρμα Βασιλείου, Δύο ποιήματα

0

Ήταν παλιοί καιροί

κι ήμουνα σ’ αμφιθέατρα
σε κήπους θεϊκούς
στωική και ονειροπόλα
κι εκεί πατούσες το κορμί μου
να το νιώσεις έλεγες
γιατί οι νίκες έχουν χρόνο για τον
ηττημένο μόνο
σε βλέπω που ετοιμάζεις
την πομπή που θα μας πάρει
εσένα σ’ ουρανό
και μένα σ’ άλλο μάρτυρα,
στου νου φεγγάρι
τώρα θα το δεχτώ να με νικήσεις
όπως το σχεδίαζες
καλόψυχα να σώσω τα μετάλλιά σου

Όταν πλησιάζουν οι εχθροί

όταν κοντέψουν οι ωκεανοί
το στενό
στο φαράγγι αντέχει
στις διαταγές του πνεύματος αρκούν
κρατήθηκαν τ’ αντίτιμα
στις τρύπιες εσοχές των εσωρούχων
δεν χάθηκε τίποτε,
τίποτε
δεν έπαψε τίποτε
τίποτε
καρτερικά τα μέτρα
του μυαλού τα δέχονται
τα ηχεία
κι είναι μοιχεία να μην ελπίζεις
μ’ ένα άδειο κουβά στη βροχή

*Από την “Αισθητική της σκιάς” (Από την ειδική σειρά βιβλίων “Άμισθα Χρόνια”), Μελβούρνη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s