Το άκουσμα μιας ζεστής μελωδίας

Πόσο μεστή η ώρα τούτη
που το λιόγερμα
χρυσίζει τα μαλλιά σου.
Η σκιά σου διαπερνά μ’ απαλότητα
το πρόσωπό μου.
Ανάλαφρα βήματα στο ξέφωτο της χαράς.
Ένα κομμάτι καυτής αγάπης
με μια πρωτόγνωρη θέληση.
Ένα χάδι στη στοργική
και γλυκιά προσδοκία.
Το άκουσμα μιας ζεστής μελωδίας.
Οι ψίθυροι της καρδιάς μας
που αναπαύονται ήσυχα στο φως του ήλιου.
Ένα τριαντάφυλλο στο πέτο
της χρυσοπόρφυρης δύσης.
Ένας αποχαιρετισμός στο σήμερα.
Κι ένα φιλί στο στόμα σου.

* Από την ανέκδοτη συλλογή “Σκόρπια Ποίηση” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα τη δεκαετία του 1980.

One response to “Το άκουσμα μιας ζεστής μελωδίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s